Kontakt

 

Stronę odwiedziło:

OSÓB.

*** (Z trzaskiem umilkły krzesła)


Z trzaskiem umilkły krzesła
I uspokoił się kurz

Prostują się ogłuszone brawami
Ściany

Za kurtyną
Senna scena
Zasznurowała już oczy

Cicho jak kot
Lekko jak puch
Tańczy wyobraźnia
Nie potrącając niczego

Młody człowiek
Odbiera kwiaty
Głębokim dziękując ukłonem

Sekretna milknie muzyka

Zawisło na żyrandolu
Ostanie nieme słowo

Ostatni gest
Rozmazał się na podłodze

Z trzaskiem umilkły krzesła
I uspokoił się kurz

Prostują się ogłuszone brawami
Ściany.